Parówki

liońskie
4 parówki (obrane ze skórki), pokroić w drobne talarki. Bardzo drobno usiekać 2 małe cebulki. Wymieszać razem z puszką zielonego groszku. Posolić. Zalać bardzo ostrym sosem vinaigrette (ew. doprawić musztardą).

angielskie
Na odrobinie masła podrumienić 4 spore plastry boczku dodając małą, posiekaną cebulkę. W czasie tej czynności w rondelku zagrzać 4 parówki. Na drugiej patelni usmażyć 4 jajka sadzone. Na półmisku ułożyć plastry boczku z cebulką (ale bez tłuszczu), na nie parówki, a między nimi sadzone jajka.

rosyjskie
Na talerzu wyłożonym sałatą ułożyć plasterki z 2 pomidorów, na które posypać nieco posiekanej cebulki. W środku ułożyć pokrajane w talarki parówki, po brzegach na pół przekrojone jajka. Całość posypać nieco solą, pieprzem, posiekaną pietruszką, a same parówki polać pikantnym sosem pomidorowym.

bretońskie
Podwójną bułkę paryską, po ocięciu tzw. przylepek, pokroić na 4 grube plastry. W każdym wydrążyć po 3 - 4 otworki, w które wcisnąć parówki. Teraz każdy z plastrów pokroić bardzo ostrym nożem na 4 - 5 kromek, z których każda jest nafaszerowana parówkami. Tuż przed podaniem (z surówką z kiszonych ogórków, cebuli i jabłka) kromki opiec z obu stron, używając małej ilości masła.

Racuszki

2 szklanki mąki wsypać do garnka, dodać 1 płaską łyżeczkę proszku do pieczenia i wymieszać. Dodać 3 żółtka, sól, otartą skórkę z cytryny, gorący tłuszcz (50 g masła roślinnego). To wszystko rozetrzeć łyżką drewnianą, aż masa będzie na tyle gęsta, że będzie spadać płatami z łyżki, a nie zlewać się. Jeszcze przez chwilę ucierać lub miksować, po czym do gładkiej masy dodać pianę ubitą z 3 białek. Na patelni rozgrzać tłuszcz w takiej ilości, aby placuszki (może być smalec lub olej). Na rozgrzaną patelnię wkładać łyżką placuszki, piec z obu stron na rumiano. Z patelni zdejmować cedzakową łyżką, aby osiąkły z tłuszczu. Wówczas posypujemy cukrem pudrem. Można podać na gorąco, jak i na zimno

Przewodnik po serach

• brie (bri) - miękki, dojrzewający z pleśnią na powierzchni skórki
• camembert (kamembert) - miękki, dojrzewający z pleśnią, łagodny, zapach lekko pieczarkowy
• cheddar (czedar) - twardy, kwaśny, pikantny, lekko gorzki
• edamski - miąższ elastyczny, lekko pikantny, ale łagodny, zapach czysty
• gouda - miąższ miękki, elastyczny, smak i zapach czysty, łagodny, lekko orzechowy
• gryficki - ma kształt baleronu i doskonały smak, lekko pikantny, lekko wędzony, miękki
• kortowski - miękki, smak i zapach czysty, lekko kwaśny, pikantny
• mazurski - miąższ miękki, elastyczny, lekko twardy, smak pikantny, trochę ostry
• morski - miąższ miękki, pikantny, ostry, lekko kwaśny
• myśliwski - ser wędzony, odrobinę miękki
• podlaski - twardy, łagodny, lekko pikantny
• rokpol - miękki i kruchy, nalot pleśni i mazi, pikantny, lekko gorzki
• salami - twardy, łagodny, trochę kwaśny, trochę pikantny
• stołeczny - twardy, lekko słodki i pikantny
• tylżycki - twardy, ostry, lekko pikantny

W serach twardych oczka powinny być okrągłe lub owalne, rozmieszczone regularnie i niezbyt gęsto w miąższu. W miękkich nie powinno być oczek.

Placki ziemniaczane

75 dkg dużych ziemniaków
1 jajo
1 mała cebula
1 łyżka mąki
smalec lub olej do smażenia
sól, pieprz
Ziemniaki utrzeć, wymieszać z jajkiem, cebulą - utartą i mąką. Osolić, opieprzyć. Smażyć cienkie placki na rozgrzanym tłuszczu z obydwu stron.
Placki ziemniaczane z nadzieniem robi się jak wyżej, tyle, że nadzienie - na przykład ser, pokrajana w plasterki kiełbasa, boczek, pieczarki - kładzie się na rozgrzanej patelni i zalewa warstwą ciasta. Kiedy ciasto ziemniaczane trochę się zetnie  przewracamy placek na drugą stronę i smażymy.

Placki ziemniaczane na drożdżach

Uciera się 6 dużych ziemniaków, małą bułkę moczy się w mleku i przepuszcza się przez maszynkę. Ziemniaki połączyć z bułką, 2 jajkami (piana ubita), mlekiem, w którym rozpuszcza się drożdże. Wymieszać idealnie. Musi być trochę gęstsze niż ciasto na naleśniki. Gdy ciasto urośnie, smażyć cienkie placki na małej patelni. Podać z gęstą śmietaną.
Inaczej nazywane są one plence kartoflane.

Placki ziemniaczane po juhasku

Zwyczajne placki ziemniaczane, nadziane serem żółtym i posypane oscypkiem lub boczkiem przysmażonym.

Konfitura z dzikiej róży

Na 1 kg oczyszczonych z szypułek, włosków i pestek bierze się 1,5 kg cukru, 3 szklanki wody, sok z cytryny. Owoce wrzucić do wrzącej wody i trzymać tak długo, aż zmiękną. Następnie odcedzić, a do tej wody wsypać połowę cukru i zagotować syrop. Do syropu wrzucić owoce, krótko gotować. Zlać do czystego słoja i pozostawić na 1 dzień. Następnego dnia zlewamy syrop, dodajemy resztę cukru, zagotowujemy, wciskamy cytrynę i dopiero wtedy wrzucamy owoce dzikiej róży. Bardzo powoli smażymy. Dobrze usmażona konfitura jest przeźroczysta, owoce są szkliste. Wyłożyć do małych słoików. Zamknąć.